Dames 1 aast op de overwinning

Gepost op maandag 17 oktober 2016 door Dagmar Ouweneel

Dames 1 aast op de overwinning

Voor velen van ons was het de eerste keer om bij Jonas in de Walvis te spelen. Was daar niet een liedje van? In de loop van de week begon het (in ieder geval voor sommigen van ons) een hele sport te worden om alvast zoveel mogelijk woordgrappen te verzinnen.

Op vrijdagmiddag snelden wij ons, als haringen in een tonnetje op de Nederlandse snelwegen, richting Beverwijk. In de prachtig ontworpen sporthal (3 keer raden welke vorm hij heeft) voelden wij ons als een vis in het water. Nadat menig speelster een heerlijke tonijnsalade naar binnen had gewerkt, begonnen wij vol goede moed met het inspelen. Helaas was niet iedereen zo gezond als een vis, want Kim hoestte nog steeds als een zeehond als ze zich een beetje inspande.
Na twee verloren wedstrijden wilden we deze week toch weer graag de punten naar Hilversum halen en aasden we op de overwinning. Maar er waren haaien op de kust, want ook Jonas wilden de punten natuurlijk graag in Beverwijk houden, dus het was vissen in dezelfde vijver.

We begonnen sterk in de 1e set. De verdedigers hielden met mooie snoekduiken de ballen van de grond, en de spelverdelers visten nog aardig wat verdwaalde passjes uit het net. Helaas ging de eerste set toch met 25-22 naar de Beverwijksters.

De 2e set moesten we hard werken om de punten binnen te hengelen. Er waren lange rallys en de ballen werden af en toe mooi weggelegd waarbij de tegenstander geen vin verroerd. Maar de vis werd duur betaald. Ook deze set ging met 25-22 naar Jonas.

De 3e set begon en vanaf de bank werd er als echte viswijven aangemoedigd. Maar helaas, het was water naar de zee dragen.  Door goed verdedigend werk van Jonas, kwamen we moeilijk tot scoren. En met wangen zo rood als een kreeft moesten toch onze meerdere herkennen in onze tegenstander.

De laatste set was het alles of niets. Want wie slaapt, vangt geen vis. Om toch wat krenten uit de pap te kunnen vissen moesten we ons als haaien vastbijten om de ballen van de grond te houden. Lang ging het gelijk op, maar tegen het einde keek de tegenstander toch als Jonas in de Walvis. Koudbloedig werden de laatste punten binnen gehaald. Dol fijn om een puntje binnen te hengelen.
We hadden het graag anders gezien, maar helaas speelden we als een vis op het droge. We waren niet sterk genoeg om ze in de pan te hakken. Het kan niet elke dag kaviaar zijn. Snel vergeten, met het geheugen als een garnaal, en op naar de volgende wedstrijd.

Complimenten voor het goede verdedigende werk van Jonas. Het neusjes van de zalm van de vrijdagavond, was toch wel de heerlijke taart van Lianne na de wedstijd.

En nu maar hopen dat we de volgende wedstrijd, pas over 3 weken thuis tegen Dinto, niet weer achter het net vissen.

 – Game on – 



“SponsorKliks,

Vrienden van Gemini-S

  • Ben en Margriet Hiemstra
  • Gargamel
  • Walter & Maria
  • Lynne & Mike
  • Marianne Groeneveld
  • Jenny
  • Art van Iperen
  • Opa van Anne
  • Anne
  • Familie Macaco
  • Ingrid
  • Willeke, scheids dames 4
  • Kafka
  • Paul en Jeanette
  • Emy en Huib Coppens
  • Elko's opa
  • Els en Wijbe
Ook Vriend van Gemini-S worden?
Ook Sponsor worden?