Going out with a bang!

Gepost op maandag 14 april 2014 door Remko Hiemstra

Going out with a bang!

Een wedstrijd om de kat z’n k*t. Dat is één manier om de laatste wedstrijd van het seizoen te beschrijven. Het verschil met de veilige plek nummer 10 was voor de wedstrijd 8 punten, en Twente stond op ruime afstand onder ons. Geen mogelijkheid meer om een plekje te klimmen. VoCASA zou op papier nog kunnen stijgen naar plek 2, maar was daarvoor afhankelijk van andere uitslagen.

The truth is in the eye of the beholder. Wij kozen ervoor om de wedstrijd niet zo te zien. Met alle reden overigens. Ga maar na: dit werd onze laatste wedstrijd in de Topdivisie (voorlopig in ieder geval), de laatste wedstrijd van Jon in het Gemini-(verzorger-)Shirt, de laatste wedstrijd in Dudok Arena, Timo was jarig en last but not least speelden we tegen het nieuwe team van onze vorige trainer/coach. Tom noemde de afsluiter tegen VoCASA zelfs de wedstrijd van het seizoen. Wie had kunnen vermoeden dat dit na afloop ook echt zo bleek te zijn…

Dat de voorbereiding niet optimaal was, kunnen we concluderen uit het feit dat we met enige moeite zes fitte spelers bij elkaar konden harken. Overigens bewees Gerben dat je met een half kreupele selectie nog prima een rondje kunt kin-ballen. Lichtpuntje tussen alle blessure ellende was Tom, die piekte op het juiste moment en in de laatste week van de competitie eindelijk een keer geen last had van “zware benen” en pijnlijke knieën. Sunny en birthdayboy Timo complementeerden ons sterrenensemble.

Na te hebben genoten van de trompetsolo van Uittenbosch konden de bandana’s op en werd de verrassende starting six voorgesteld. Pepijn, Remko, Elko, Tom, Erik, Sander en libero Sunny vormden de oudste basis sinds Gerben zelf niet meer in Heren 1 speelt. Al snel bleek dat deze “alles op ervaring” tactiek de juiste bleek te zijn, niet in de laatste plaats omdat Sander zijn oude bijnaam “Barla” op onnavolgbare wijze eer aandeed. We weten niet bij welke wonderdokter hij zijn placenta-behandeling heeft ondergaan, maar ik hoop dat Kevin Strootman zijn nummer heeft. Er is inmiddels contact met de gemeente over het plaatsen van een standbeeld.

Wat volgde was een 70 minuten durend spektakel. Een show die het Hilversumse publiek lang niet heeft gezien. Een “zie je wel dat het erin zit” momentje. Met setstanden 25-19, 25-22 en 27-25 werd het een klinkende 3-0 overwinning. Zelfs Tom zijn netfoutje en Elko’s gele kaart maakten na afloop niet meer uit. Het was mooi om te zien dat het Johan toch is gelukt om van ons team een geoliede volleybalmachine te maken, al moest hij daarvoor aan de andere kant van het net staan.

Het seizoen zit erop. Met een elfde plaats zijn we officieel gedegradeerd. Toch zijn we blij dat we het dit jaar hebben mogen proberen. Naast veel troosteloze aftochten hebben we ook veel mooie momenten gekend dit seizoen. Deze laatste wedstrijd was daar een van. Een die we nog lang zullen onthouden. Voor al die mooie momenten willen we iedereen die ons dit jaar gesteund heeft bedanken, in het bijzonder Erik Z. en Gerben. Hoe volgend jaar eruit ziet? Dat weten we nog niet. We hopen in ieder geval dat we iedereen dan vaker kunnen trakteren op een wedstrijd als deze!



“SponsorKliks,

Vrienden van Gemini-S

  • Familie Macaco
  • Els en Wijbe
  • Anne
  • Ben en Margriet Hiemstra
  • Willeke, scheids dames 4
  • Ingrid
  • Lynne & Mike
  • Gargamel
  • Elko's opa
  • Jenny
  • Paul en Jeanette
  • Emy en Huib Coppens
  • Opa van Anne
  • Art van Iperen
  • Walter & Maria
  • Kafka
  • Marianne Groeneveld
Ook Vriend van Gemini-S worden?
Ook Sponsor worden?