Ode aan de lelijkheid

Gepost op zondag 24 december 2017 door Koen van der Kroon

Ik heb nog nooit gezien dat Max zo’n welgemeend compliment kreeg. Ook Max zelf was er een beetje door overdonderd. De oprechte blik van de Enkhuizer maakte duidelijk dat hij het serieus meende. Uit de grond van zijn hart sprak hij: “ %@*€&#@$, wat spelen jullie lelijk volleybal; en jij (met de priemende vinger naar Max) JIJ bent de ergste!” Een mooie samenvatting van de eerste seizoenshelft van Heren 2!

Na een succesvol seizoen in de promotieklasse drong Heren 2 in april door tot de PD-wedstrijden. Met een niet geheel complete selectie konden we in de nacompetitie geen potjes breken en gingen we met lege handen het zomerreces in. Het bleek echter dat binnen de Nevobo het verborgen talent van Heren 2 was onderkend, want tot onze verbazing kregen we op ons vakantieadres toch de uitnodiging om de 3e divisie in te stromen. Een uitnodiging die we met beide handen aangrepen, ondanks onze eerdere ervaringen in de 3e divisie: gemiddeld is iedereen 2 koppen groter en iets atletischer dan de gemiddelde heren 2-dwerg (met uitzondering van Peter natuurlijk: die wordt ieder jaar jonger, langer en vooral veelzijdiger).

Na een zomer van Rust , Reinheid en Regelmaat stond de vertrouwde selectie klaar voor het nieuwe seizoen. De bekende gezichten zijn ook dit jaar weer te bewonderen, een samenstelling als de meest populaire boyband: voor ieder wat wils, stuk voor stuk prachtig om te zien en inhoudelijk zeer nietszeggend (ook hier uiteraard een uitzondering: Jurjen compenseert onze leegte met soms iets te veel inhoud). Alleen Dr. Klaaf hebben we dit jaar als vooruitgeschoven post uitgezonden naar het eerste. De technische en tactische informatie stroom die dit ons oplevert is van onschatbare waarde. Misschien dat hij daarom ook nog steeds in onze app-groep zit...

Dat we het toch lastig zouden krijgen in de 3e divisie was vooraf wel bekend, want onze eerdere ervaringen waren niet onverdeeld positief. Met grote regelmaat konden we onze oorlogskreet (4-0!!!) enkel waarheidsgetrouw gebruiken bij uitwedstrijden.

Een gewaagd game-plan was dit seizoen dus gewenst. Om dit te ontwikkelen zijn we zijn opzoek gegaan naar onze eigen talenten en kwaliteiten. Waar we bij de start van het seizoen nog wilde ‘mee-volleyballen’ en ‘het spel maken’, kwamen in te trainingspotjes tegen het eerste al snel onze echte skills boven drijven: ‘anti-volleybal’ en ‘wat een zooitje’ hoorden we steeds vaker van de kant komen, gecombineerd met een hoofdschuddende Wijbe. Het spelplezier en de soms onverwacht goede resultaten die we met dit systeem bereikten gaf het gevoel dat we het juiste pad hadden ingeslagen. In de afgelopen paar wedstrijden zijn we behoorlijk goed in onze nieuw ontdekte kracht gaan staan, wat heeft geleid tot een paar mooie resultaten en knikkende knietjes bij de tegenstanders. Het verloop van een gemiddelde wedstrijd is als volgt:

Bij het betreden van de zaal staat Heren 2 puur op uiterlijk al 1-0 voor. Er wordt voor de vorm 2 keer heen en weer gedribbeld en vertellen we elkaar een keer of 53 dat we toch niks te verliezen hebben, en die lelijkerds aan de andere kant van het net wel. Daarna wordt het potje inslaan met ruime cijfers verloren (tussenstand: 1-2). Na het eerste fluitsignaal wordt de tegenstander vervolgens volledig overrompeld door het intrigerend lelijke spel van de startopstelling van H2. Waar de tegenpartij af en toe clean de ballen op de grond slaat, weet de aanval en de verdediging van H2 de meeste ballen langs, via,  door of over het blok weg te frommelen. Ongeacht de stand gaan we op dat moment moreel aan de leiding (tussenstand: 2-2 voor ons).

In het vervolg van de wedstrijd gaat het niveau (en de sfeer) aan de overkant van het net gestaag richting het nulpunt, terwijl Heren 2 trots en vol plezier door de ondergrens zakt. Met counter-volleybal, catenaccio en vooral veel improvisatie wordt de bal van de vloer gehouden en drijven we publiek, scheidsrechters en tegenstanders tot wanhoop. Het werkvolleybal betaalt zich echter regelmatig uit in de vorm van het  sprokkelen van de nodige puntjes. Als we na afloop de complimenten in ontvangst nemen:

“jullie heren 1 speelt een stuk mooier volleybal”,
“dit is de lelijkste wedstrijd die ik ooit heb gefloten” en
“ik kan mij niet voorstellen dat jullie trots zijn op deze overwinning” 

dan weten we dat we weer een potje hebben gewonnen (eindstand: 3-2). Volg dit recept 11 wedstrijden lang, sprokkel nog een paar puntjes in de kantine en we komen tot 25 punten in de eerste seizoenshelft. Niet slecht toch voor zo’n zooitje ongeregeld…

Onze afgelopen wedstrijd tegen US H3 verliep ongeveer volgens hetzelfde regime. Volgens de Nevobo was de uitslag een 3-1 winst voor de Amsterdammers, maar iedereen die erbij was weet dat ook dit weer een morele overwinning de heren van het tweede was, want wat was het weer lelijk.

De gezamenlijke inzet en bijzondere kwaliteiten van dit zich steeds opnieuw uitvindende team, heeft ons tot nu toe een verdienstelijke 7e plek opgeleverd. Een mooie uitgangspositie om handhaving in de 3e divisie te bewerkstelligen, maar wat misschien nog wel een mooier resultaat is: Menig team kijkt nu al met angst en beven uit naar de returnwedstrijd tegen dat knappe team met dat lelijke volleybal.

Rest ons niets dan jullie namens heel Heren 2 hele fijne feestdagen te wensen en een fantastisch 2018, met hier en daar een beetje lelijkheid, al is het alleen maar om dan ook het mooie te kunnen waarderen!
 



“SponsorKliks,

Vrienden van Gemini-S

  • Elko's opa
  • Kafka
  • Gargamel
  • Willeke, scheids dames 4
  • Walter & Maria
  • Marianne Groeneveld
  • Ben en Margriet Hiemstra
  • Opa van Anne
  • Ingrid
  • Anne
  • Lynne & Mike
  • Emy en Huib Coppens
  • Els en Wijbe
  • Jenny
  • Paul en Jeanette
  • Familie Macaco
  • Art van Iperen
Ook Vriend van Gemini-S worden?
Ook Sponsor worden?