Weer eenmaal gingen wij voor goud.

Gepost op maandag 05 december 2016 door Hidde Uittenbosch

Tot nu toe is onze lijfspreuk “wij gaan voor goud” slechts één keer behaald. Tenminste wanneer men ervan uitgaat dat 3-1 winst goud is, want echt goud wordt pas verkregen bij een dikke 4-0 overwinning natuurlijk. Maar wij mogen niet klagen wanneer er een 3-1 uitslag over de finish streep wordt getrokken. Gelukkige mogen wij het elke week weer even proberen.
 
Dit keer mochten wij aantreden in het walhalla van het Nederlandse volleybal. Het grote Omnisport was het decor voor een mooi potje volleybal. Waar de banners van landskampioenschappen, nationale bekers en supercups aan de muur hingen traden wij aan tegen de reserves van de Hollandse grootmacht. Tegen een team dat afgelopen seizoen nog in de topdivisie speelde en dit jaar goed mee doet in de top van de eerste divisie wisten wij dat er volle bak gegaan moest worden. Toch even die tent afbreken hier! Met een selectie van acht man moesten wij dat klusje maar eens gaan klaren. Na een valse start in de eerste set (15-25) herpakte wij ons goed in de tweede set waar het nodige servicegeweld en vechtlust zorgde voor een duidelijke setwinst in ons voordeel (25-20). Dan toch die vaak verdomde 3e set. Waar wij al menig keer onze tanden op stuk hebben gebeten bleek ook deze keer niet voor ons besteed. Door een warrige leiding, die nogal geïntimideerd leek te zijn van de naam “Dynamo”, werden een aantal cruciale punten toch uitgedeeld aan Dynamo. Als of het al pakjesavond was in Apeldoorn. Naast de cadeautjes van de scheids miste het op de big points aan wat communicatie waardoor wij naast ons 2e puntje grepen (26-28). Met enige verslagenheid begonnen wij aan de 4e set. Echter was de gedachte dat hier meer te halen was. Helaas was het weer de scheidsrechter die weer strooide met cadeautjes. Af fluiten voor schermen was toch wel het top punt. Met 22-25 verliezen wij de set en daarmee de wedstrijd met 1-3. Was het zo dat de scheidsrechter de wedstrijd heeft beslist? Wie weet. Op zich was speelde hun diagonaal een aardig potje. Hij wist door zijn gebabbel goed de gevoelig snaar te raken bij onze eigen Vincent “Joel” Karsemeijer. Net als zijn blokje uit toevallig..
 
Maar helaas weer geen goud na een best aardig potje tegen een team dat vorige jaar nog een niveautje hoger speelde. Dicht bij maar toch gaat het weer mis.. maar waar? Misschien wel bij onze lijfspreuk en leggen wij onszelf hierdoor toch onbewust teveel druk op de toch al niet zulke brede schoudertjes (red. Tom Markus). Dat wij groeien in het seizoen is wel zeker, en dat wij beter worden ook. Die uitslagen zullen nog wel onze kant op gaan vallen. Vanaf nu moet onze lijfspreuk dan ook wel zijn: WIJ GROEIEN! Dan breken wij vanzelf die tent wel een keer af. 



“SponsorKliks,

Vrienden van Gemini-S

  • Emy en Huib Coppens
  • Art van Iperen
  • Opa van Anne
  • Elko's opa
  • Ben en Margriet Hiemstra
  • Ingrid
  • Walter & Maria
  • Paul en Jeanette
  • Lynne & Mike
  • Anne
  • Els en Wijbe
  • Marianne Groeneveld
  • Familie Macaco
  • Jenny
  • Gargamel
  • Willeke, scheids dames 4
  • Kafka
Ook Vriend van Gemini-S worden?
Ook Sponsor worden?